Το inventory σας είναι υπόθεση μέχρι να το επιβεβαιώσει το δίκτυο

Κάθε inventory datacenter ξεκινά ακριβές και αποκλίνει από την πρώτη μέρα. Ένας server μετακινείται, ένα καλώδιο αντικαθίσταται βιαστικά, μια διεύθυνση επαναχρησιμοποιείται, και η εγγραφή σταματά αθόρυβα να περιγράφει την πραγματικότητα. Η λύση δεν είναι ένα μεγαλύτερο spreadsheet. Είναι μια συνήθεια: αντιμετωπίστε κάθε εγγραφή ως ισχυρισμό, και ελέγξτε την απέναντι στο ζωντανό δίκτυο κάθε φορά που τη γράφετε ή βασίζεστε σε αυτήν.

Η ζωντανή συσκευή κερδίζει

Ο πρώτος κανόνας είναι αυτός που λύνει κάθε διαφωνία. Όταν η εγγραφή και η συσκευή διαφωνούν, η συσκευή έχει δίκιο και η εγγραφή διορθώνεται. Ένα DCIM που συμφιλιώνεται διαρκώς με το δίκτυο σε λειτουργία γίνεται το πιο χρήσιμο εργαλείο που έχετε στις τρεις το πρωί.

Λειτουργούμε ένα self-hosted DCIM βασισμένο σε RackTables και επεκταμένο με modules που αντλούν ζωντανά δεδομένα από τις συσκευές: πίνακες ARP, κατάσταση portών, zoning Fibre Channel, exports storage και διαμορφώσεις switch. Οι αντλήσεις υπάρχουν για να ελέγχεται η εγγραφή απέναντι στο καλώδιο, όχι για να γίνεται πιστευτή από μόνη της.

Αποδείξτε ότι μια διεύθυνση είναι ελεύθερη με τρεις τρόπους

Μια εγγραφή που λέει «ελεύθερη» είναι ο πρώτος έλεγχος, όχι ο τελευταίος. Πριν ανατεθεί οποιαδήποτε διεύθυνση την ελέγχουμε με τρεις τρόπους:

1. Η εγγραφή. Είναι δεσμευμένη σε κάτι στο DCIM;
2. Οι πίνακες ARP. Την έχει δει πρόσφατα κάποιος router ή switch σε εκείνο το segment; Σε συσκευές Cisco, το show ip arp <address> απαντά σε ένα δευτερόλεπτο.
3. Το ίδιο το καλώδιο. Από έναν host στο ίδιο segment, το duplicate address detection ρωτά ολόκληρο το segment αν κάποιος κατέχει τη διεύθυνση:

arping -D -I <interface> -c 3 <address>
echo $?    # 0 means nobody answered, 1 means the address is in use

Το ping είναι ο πιο αδύναμος από τους ελέγχους, γιατί ένας host πίσω από firewall δεν θα απαντήσει, και γι' αυτό το ARP μετράει περισσότερο στο τοπικό segment. Αν οποιοσδήποτε έλεγχος διαφωνεί με την εγγραφή, η ζωντανή απάντηση κερδίζει, και ερευνάτε πριν αναθέσετε οτιδήποτε. Κάθε ανάθεση ακολουθείται μετά από τις εγγραφές DNS, ευθεία και αντίστροφη, ώστε κάθε διεύθυνση στο δίκτυο να επιλύεται σε ένα όνομα που λέει τι είναι.

Επιβεβαιώστε το hardware και τα links του

Διαβάστε τις διευθύνσεις MAC από το μηχάνημα

Οι διευθύνσεις MAC που αντιγράφονται με το χέρι από ένα αυτοκόλλητο ή μια προσφορά είναι λάθος αρκετά συχνά ώστε να μετράει. Πριν ένας server μπει στο rack, ο management controller του μπορεί ήδη να σας πει την πραγματική MAC κάθε network port, και στα blade συστήματα το enclosure μπορεί να σας πει κάθε MAC και κάθε WWPN Fibre Channel για κάθε bay. Διαβάστε τα από εκεί και γράψτε τα στην εγγραφή. Όταν ο server συνδεθεί, ο πίνακας MAC του switch πρέπει να δείχνει ακριβώς τις διευθύνσεις που καταγράψατε, ακριβώς στις πόρτες που σχεδιάσατε.

Επιβεβαιώστε την καλωδίωση με LLDP

Ένα σχέδιο καλωδίωσης είναι δήλωση πρόθεσης. Το LLDP σας λέει τι συνδέθηκε πραγματικά. Στο switch:

show lldp neighbors detail

Σε host Linux που τρέχει lldpd:

lldpctl

Κάθε πλευρά αναφέρει τον γείτονα που βλέπει: όνομα συστήματος και port. Συγκρίνετέ το με τα links στην εγγραφή. Ένας server που αναφέρει το σωστό switch στη λάθος πόρτα είναι ένα λάθος καλωδίωσης που πιάστηκε πριν μεταφέρει κίνηση, αντί για ένα απόγευμα σύγχυσης αργότερα.

Διαβάστε ξανά κάθε πεδίο

Όταν μια κατασκευή ή μια εργασία καλωδίωσης τελειώσει, διαβάστε κάθε πεδίο που γράψατε πίσω από τη βάση δεδομένων και συγκρίνετέ το με το σχέδιο: rack units, ports, διευθύνσεις MAC, links και στα δύο άκρα, cable IDs, δεσμεύσεις διευθύνσεων με το interface στο οποίο ζουν, management controller, και για τα blades τη θέση τους στο enclosure. Ένα μισοσυμπληρωμένο αντικείμενο είναι ατελής δουλειά, όχι προσχέδιο για να συμπληρωθεί αργότερα. Το «αργότερα» είναι ο τρόπος που αποκλίνουν οι εγγραφές.

Μία ακόμη δικλείδα είναι φθηνή και πιάνει εκπληκτικά πολλά: τρέξτε τακτικά μια αναφορά διπλότυπων, γιατί δύο εγγραφές για ένα μηχάνημα είναι εξίσου παραπλανητικές με καμία.

Συμφιλιώστε και το storage fabric

Σε ένα fabric Fibre Channel, η εγγραφή πρέπει να κρατά το WWPN κάθε host port, την πόρτα switch στην οποία καταλήγει, και τα zones στα οποία ανήκει. Το ίδιο το fabric μπορεί να επιβεβαιώσει και τα τρία. Σε switches Brocade, το switchshow απαριθμεί τι είναι logged in σε κάθε πόρτα, το nsshow απαριθμεί τα WWPN που είναι εγγεγραμμένα στον name server του fabric, και το zoneshow τυπώνει το ενεργό zoning. Συγκρίνετέ τα με την εγγραφή και στα δύο fabrics. Ένας host που εμφανίζεται logged in μόνο σε ένα fabric είναι ένας host που απέχει μία βλάβη switch από το να χάσει τους δίσκους του, και η σύγκριση τον βρίσκει πριν συμβεί αυτό. Αντλούμε το zoning από τα switches στο DCIM μας ακριβώς γι' αυτό, ώστε η εγγραφή ενός zone να είναι το zone όπως το επιβάλλει το fabric.

Ποτέ μην επαναχρησιμοποιείτε cable ID

Κάθε καλώδιο που εγκαθιστούμε φέρει πλαστικοποιημένη ετικέτα και στα δύο άκρα με μοναδικό αριθμητικό cable ID και το rack, τη συσκευή, την πόρτα και το μήκος της άλλης άκρης, και ο ίδιος αριθμός καταγράφεται στο link στο DCIM. Ο κανόνας που κάνει αυτό να δουλεύει είναι εκείνος που οι άνθρωποι μπαίνουν περισσότερο στον πειρασμό να σπάσουν: ένα cable ID δεν επαναχρησιμοποιείται ποτέ, ούτε καν ο αριθμός ενός καλωδίου που έχει αφαιρεθεί. Τα δικά μας προέρχονται από έναν αποκλειστικό allocator, δεσμεύονται πριν τυπωθούν οι ετικέτες, και παρακολουθούνται για διπλότυπα. Γιατί η γνώριμη μέθοδος «ο μεγαλύτερος αριθμός συν ένα» αποτυγχάνει, και πώς τρέχετε σωστά την κατανομή, είναι το θέμα του Αρίθμηση καλωδίων: γιατί το «μεγαλύτερος συν ένα» είναι λάθος κανόνας.

Χτίστε πρώτα στα χαρτιά

Όλα αυτά συγκλίνουν σε μία συνήθεια: το νέο hardware είναι πλήρως στην εγγραφή πριν φτάσει. Rack units, management controllers, κάθε port με τη MAC του, port-channels, οι πόρτες switch στην άλλη άκρη, και ένα δεσμευμένο cable ID για κάθε link. Το σετ ετικετών τυπώνεται εκ των προτέρων, και το hardware μπαίνει στο rack και καλωδιώνεται με βάση ένα σχέδιο που είναι ήδη η εγγραφή. Η επαλήθευση στο τέλος είναι τότε σύγκριση, όχι ανακατασκευή.

Ελέγξτε τις δικές σας εγγραφές

• Διαλέξτε μια διεύθυνση σημειωμένη ως ελεύθερη και τρέξτε και τους τρεις ελέγχους. Συμφωνούν;
• Διαλέξτε έναν server και συγκρίνετε τις καταγεγραμμένες MAC του με τον πίνακα MAC του switch.
• Τρέξτε LLDP σε ένα rack και συγκρίνετε κάθε link με την εγγραφή.
• Συγκρίνετε τα WWPN κάθε host στην εγγραφή με το nsshow και στα δύο fabrics.
• Ψάξτε για οποιονδήποτε αριθμό καλωδίου που εμφανίζεται σε δύο links.

Αν σχεδιάζετε μεταφορά και θέλετε να χτιστεί από μια εγγραφή που μπορείτε να εμπιστευτείτε, μπορούμε να βοηθήσουμε. Μιλήστε με έναν μηχανικό

Related (rows[1])

Σχετικά: DCIM: κάθε αντικείμενο, port, καλώδιο και διεύθυνση καταγεγραμμένα · Εγκατάσταση σε rack, ένταξη blades, management controllers · Παρακολούθηση ισχύος και χωρητικότητας